Mądrość ukryta w przykazaniach.

Pan Jezus na drodze do życia wiecznego stawia przykazania Boże: "A oto podszedł do Niego pewien człowiek i zapytał: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne? Odpowiedział mu: Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania". Ów młodzieniec, rozmawiając z Panem Jezusem szuka odpowiedzi odnośnie życia i zbawienia. Pragnie się dowiedzieć, które to przykazania dają życie wieczne. "Które?" - zadaje pytanie. Pan Jezus w odpowiedzi uściśla swoją poprzednią wypowiedź wymieniając przykazania z Dekalogu. "Jezus odpowiedział: Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego! Odrzekł Mu młodzieniec: Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?" (Mt 19:16-20)
Prawdziwa mądrość to rozumienie, tego co jest słuszne i prawdziwe, wobec tego co trwałe, jeśli chodzi o rzeczywistość i istnienie: Boga człowieka i wszechświata. Osoba, która posiadła prawdziwą mądrość, pędzi życie, rozumiejąc, co jest w nim słuszne i prawdziwe i w jaki sposób najbardziej ważkie pytania pomagają udzielić odpowiedzi na mniejszego kalibru pytania codziennego życia.
Najlepszym znanym przykładem mądrości jest Salomon. Jeśli jego imię zachowało się dotąd w świadomości ludzi, należy to przypisać przede wszystkim jego niebywałej mądrości. Kiedy zaczynamy analizować życiorys Salomona, kiedy stajemy wobec jego wiedzy, kiedy rozważamy podjęte przez niego decyzje i studiujemy jego pisma, ogarnia nas zdumienie. To najczystszej maści geniusz. Posiadał mądrość tak niepojętą, że niemożliwością jest, by zdołał zdobyć ją samodzielnie. Odnosimy wrażenie, że musiał go nią obdarzyć sam Bóg. Tak też twierdzi Biblia: "Bóg dał Salomonowi mądrość i rozsądek nadzwyczajny oraz rozum nieogarniony jak piasek na brzegu morza. Toteż mądrość Salomona przewyższała mądrość wszystkich ludzi Wschodu i mądrość Egipcjan. Górował on mądrością nad wszystkimi ludźmi, nawet nad Etanem Ezrachitą i Hemanem, jako też Kalkolem i Dardą, synami Machola. A imię jego stało się sławne wśród wszystkich narodów okolicznych. Wypowiedział bowiem trzy tysiące przysłów, a pieśni jego było tysiąc pięć. Rozprawiał też o drzewach: od cedrów na Libanie aż do hizopu rosnącego na murze. Mówił także o zwierzętach czworonożnych, o ptactwie, o tym, co pełza po ziemi, i o rybach. Przychodzili więc ze wszystkich narodów i spośród wszystkich królów ci, którzy dowiedzieli się o mądrości Salomona, aby przysłuchiwać się jego mądrości." (I Królewska 5:9-14)
Salomon stwierdza, że "treścią mądrości jest bojaźń Pańska". Jeśli szukam prawdziwej mądrości, powinienem rozpocząć od stosowania tej właśnie zasady moralnej. Odkryliśmy więc serce prawdziwej mądrości: moralna zgodność ze słowem Boga.
Być może niektórym trudno przyjąć to do wiadomości, ludzie bowiem nie przepadają za słuchaniem zasad moralnych. Uważają, że byłoby o wiele przyjemniej, gdyby prawdziwa mądrość nie stawiała takich wymagań. Lecz mądrości nie znajdziemy w rezerwacie amoralnego rozumienia ludzkiej natury. Zaczyna się bowiem ona od odpowiedzialności moralnej. Można by oczekiwać, że Salomonowe opisy w tej księdze będą się składać z egzoterycznych objawień Boskiego pierwiastka lub wprowadzeń w tajemną dziedzinę wyższej wiedzy duchowej. Lecz tak nie jest. Znajdujemy tu w zasadzie rozbudowaną wersję Dziesięciu Przykazań. We fragmencie tym dostrzegamy jednak coś jeszcze dziwniejszego. Jeśli przyjrzymy mu się uważniej, zauważymy, że pomiędzy osnowę Dziesięciu Przykazań wprowadzono liczne objawienia, według których życie w zgodności, spoczywa u podstaw prawdziwej mądrości. Jest to wytrwałe pielgrzymowanie, nie zaś czysto intelektualna eskapada.
Pan Jezus zwraca szczególną uwagę na umysł i mądrość człowieka, Treść każdego przykazania powinna docierać do naszego umysłu i wypływać w postaci czynów. Nie w postaci bezmyślnego wypełniania zakazu Bożego, lecz jako świadomy znak rozumienia Bożej miłości. Przestrzeganie Bożych przykazań zależy od naszej dobrowolnej woli.
Przykazania są bowiem niezmienne ustanowione na wieki, są "prawem codziennego życia". Bóg mówi nam, że pragnie i miłuje sprawiedliwość wypływającą ze zrozumienia jego prawa, i że On sam jest Bogiem sprawiedliwym. (Ps 119,152).
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Często wykrzywiamy Boże przykazania, czyniąc z nich uciążliwy przymus prawny. Bóg zaś przy ich pomocy pragnął nas wyzwolić! Cała nauka chrześcjańska począwszy od grzechu po zbawienie opiera się właśnie na przykazaniach Bożych.
Podsumowanie
Luis Palau: "W ostatnich studiach nad dziesięciorgiem Przykazań odkryłem cztery zasady, które pogłębiły moje zrozumienie dla tej bezgranicznej mądrości i miłości naszego Boga."
1) Boże przykazania objawiają Jego charakter.
Dla mnie ten fakt jest najistotniejszym aspektem dekalogu. Porównaj w tym miejscu swoje notatki i spostrzeżenia z moimi spostrzeżeniami. Czcimy Boga, który żąda wyłączności (Wj 20,3); jest zazdrosny, w tym sensie że nienawidzi bałwochwalstwa (Wj 20,4-6); jest święty, godny czci i szacunku (wiersz 7); pragnie abyśmy zachowywali świętość nabożeństwa i nauczyli się odpoczywać (wiersz 8-11); chce uchronić rodzinę (wiersz 12); ma szacunek dla życia (w 13); pragnie dla ludzi prawowitego potomstwa, czystości seksualnej i świętości (w14); ma upodobanie w obdarowywaniu, sprzeciwia się pozbawianiu dóbr(w 15); jest godny całkowitego zaufania (w. 16); ocenia wewnętrzny stan każdego serca (w.17). Jak wypadło porównanie? Czyż dekalog nie jest doskonałym tematem, od którego można by zacząć studiowanie Bożej natury?
2) Boże przykazania zapewniają prawdziwe uwolnienie.
Współczesna cywilizacja ogromnie zniewala. Ludzie nieustannie mówią o potrzebie oderwania się od niej, o chęci pójścia własną drogą i zdobycia wolności. Jak na ironię wierzą, że łamanie Bożego prawa moralnego prowadzi do wyzwolenia. A tymczasem wikłają się popadając w jeszcze większe uzależnienie. tylko Boże prawo moralne gwarantuje prawdziwe uwolnienie. Szczególnie jeśli chodzi o związki narzeczeńskie i małżeńskie.
3) Boże przykazania zapewniają ochronę.
Bóg dał je po to by nas chroniły pod względem socjalnym, politycznym, ekonomicznym oraz fizycznym, a przede wszystkim duchowym. Aby chroniły przed realnym wrogiem, diabłem, który dąży do tego, aby nas zniszczyć ( I Piotra 5,8). Jednym z jego diabelskich sposobów atakowania nas jest kuszenie. Kusi byśmy wyszli poza granice wyznaczone nam przez Boga. Potrafimy jednak odnosić nad nim zwycięstwo dzięki Chrystusowi, który w nas mieszka ( I Jan 4,40).
4) Boże przykazania ujawniają prawdziwą miłość
Czy zastanawiałeś się co każde z dziesięciu przykazań mówi na temat miłości? Porównajmy znów nasze spostrzeżenia. Ja wyrażam swą miłość do Ojca dając Mu najwyższe miejsce w swym życiu (Wj 20,3); nie przypisuję Mu cech, które nie zostały objawione w Piśmie (wiersz 4-6); przeznaczam jeden dzień w tygodniu by w sposób wyjątkowy uczcić Go wraz z własną i Bożą rodziną, (wiersz 8-11); okazuję cześć dla rodziców, bo jest to zarazem wyraz Bożej miłości do nas, kiedy będziemy w starszym wieku oraz Jego pragnieniem, abyśmy żyli szczęśliwie (w. 12); chronię prawo człowieka do życia postępując tak, jak chciałbym, aby i mnie czyniono (w. 13); nie igram z seksem (w. 14); z upodobaniem okazuje hojność Panu (w. 15); staram się być godnym zaufania w słowach, bo tym samym wyrażam szacunek dla Boga (w. 16); dążę do tego, aby być z wszystkiego zadowolony i uświęcony mocą Ducha Świętego, który we mnie mieszka (w. 17).
Przykazania objawiają niezmierną miłość Boga do nas. On wie, że sami w żaden sposób nie bylibyśmy w stanie osiągnąć poziomu Jego chwały, świętości i doskonałości, dlatego posłał do nas Zbawiciela swego Syna, Jezusa Chrystusa. Kiedy odwracamy się od grzechu, prosimy o przebaczenie i powierzamy się Chrystusowi, On w nas zamieszkuje. I dopiero teraz mamy prawo zwracać się do kochającego i mądrego Pana "Ojcze nasz, któryś jest w niebie".

Powrót do strony poprzedniej